İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Jane Birkin – Arabesque

Jane Birkin, 1946 Londra doğumlu oyuncu ve şarkıcı. 2002 yılında sanatçının “Arabesque” albümü çıktı. Albüm, çoğu Serge Gainsbourg tarafından yazılmış, Arap ve Endülüs etkisiyle yorumlanmış 16 şarkıdan oluşuyor. Birkin’e kemanda Djamel Ben Yelles, perküsyonda Aziz Boularoug, piyanoda Fred Maggi, utta Amel Riahi El Mansouri ve vokalde Moumen’in eşlik ettiği albümün kayıt ve miksajını Bénédicte Schmidt ve Dominique Blanc-Francard, yapımcılığını ise Dominique Blanc-Francard üstleniyor.

Serge Gainsbourg ile Jane Birkin’in tanışmaları 1968 yılında başrolünde Gainsbourg’un Birkin’le birlikte oynadığı “Slogan” adlı filme dayanıyor. Aynı zamanda bu dönem Birkin’in, doğup büyüdüğü İngiltere’den ayrılıp Fransa’ya yerleştiği yıllar. Birkin ile Gainsbourg’un müzikal birliktelikleri ise Gainsbourg’un platonik aşkı Brigitte Bardot için yazdığı, erotik içeriği nedeniyle İtalya, İspanya ve İngiltere’de yasaklanmış olmasına rağmen büyük popülarite kazanmış olan Je T’aime… Moi Non Plus şarkısını birlikte seslendirmeleriyle başladı ve 12 yıllık romantik birlikteliklerinin sonunda Birkin’in Gainsbourg’u terk etmesi sonrasında dahi sürdü. Birkin’in müzikal kariyerinin çoğu Serge Gainsbourg tarafından yazılmış şarkıları söyleyerek devam etti.

Gainsbourg’un ölümünün ardından çıkan Arabesque albümü de Serge’nin melankolisinin Cezayir’li keman virtüözü Djamel Ben Yelles sayesinde Ortadoğu sesleriyle buluşması niteliğinde. Arabesque ilk olarak Jane Birkin’den 1999 yılında Avignon Tiyatro Festivali’nde 1 saatlik bir konser yapmasının istenmesiyle ortaya çıktı. Birkin konser için yeni bir müzik arıyor fakat bulmakta güçlük çekiyordu. Fikir almak için eski sanat yönetmeni Philippe Lerichomme’yi aradı. Philippe ona Gainsbourg’un Élisa şarkısının sevgi dolu bir versiyonunu yapmış olan Djamel Ben Yelles’i dinlemesini söyledi. Birkin bu versiyondan çok etkilendi. Birkin bu anı şöyle anlatıyor: “Serge’nin şarkılarını böyle melankolik bir tarzda duymak tuhaf biçimde güzeldi.” Birkin, bunun üzerine Avignon’a kimsenin beklemediği bir sunumla gitti. Bunun üzerine Philippe Lerichomme: “Eğer her şeyi baştan yapacaksan tamamen cesur bir şey yap!” diyerek Birkin’i cesaretlendirdi. Böylece Ben Yelles’in müziği Gainsbourg ‘un şarkılarıyla buluştu.

Albüm, 2002 yılında canlı olarak kaydedildi. Albüm şarkılarının oluşumunun ardından Birkin, ekiple birlikte çıktıkları turnede, Gainsbourg’un yaşamında hiç bulunmadığı, aralarında 2001 yılında Bab El Oued sel mağdurları yararına konser düzenledikleri Cezayir ve 2004 yılında “Garanti Caz Yeşili” kapsamında gedikleri İstanbul dahil olmak üzere pek çok coğrafyayla buluşmuş oldu. Birkin, bu buluşmalardan birini şöyle anlatıyor: “Lübnan’a bir kayıt teybi götürdüm, ve orada çarşıdaki insanlara Serge’nin şarkılarını dinleteceğimi söyledim. Böylece Serge, farklı bir şekilde de olsa oraya gitmiş oldu.”

Albümdeki şarkılar sırasıyla;

  • Élisa; söz: Serge Gainsbourg, müzik: Michel Colombier, Serge Gainsbourg
  • Et Quant Bien Même; yazan: Serge Gainsbourg
  • L’Amour De Moi; söz: geleneksel, müzik: Serge Gainsbourg
  • Couleur Café; yazan: Serge Gainsbourg
  • Anno “Close To The River“; yazan: Anno
  • Dépression Au-Dessus Du Jardin; yazan: Serge Gainsbourg
  • Valse De Melody; yazan: Serge Gainsbourg
  • Haine Pour Aime; yazan: Serge Gainsbourg
  • Amours Des Feintes; yazan: Serge Gainsbourg
  • She Left Home (Enstrümantal); yazan: Djamel Ben Yelles
  • Les Dessous Chics; yazan: Serge Gainsbourg
  • Les Clés Du Paradis; söz: J. Duvall, müzik: A. Chamfort, J.N. Chaleat
  • Fuir Le Bonheur; yazan: Serge Gainsbourg
  • Comment Te Dire Adieu; adaptasyon: Serge Gainsbourg, söz: Arnold Goland, müzik: Jack Gold
  • Baby Alone In Babylone; yazan: Serge Gainsbourg
  • La Javanaise; yazan: Serge Gainsbourg

İlk yorum yapan siz olun

    Bir Cevap Yazın