İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Oryantalizm ve Resim

“Oryantalizm”, doğu toplumlarını, kültürlerini, dillerini inceleyen batı merkezli her türlü araştırmaya verilen isimdir. Ancak zamanla yeni bir yan anlam ortaya çıkmış, batılı beyaz adamın doğuluya olan ötekileştirici bakışı için de bu isim kullanılmaya başlamıştır. 19. yüzyıl başlarından itibaren özellikle resimde olmak üzere mimaride, edebiyatta bu bakış eserlere yansıtılmıştır. Batıya yönelik doğulu ön yargısına ise “oksidentalizm” denir.

Filistinli bilim insanı Edward Said, oryantalizmin, doğuyu, Arap halkını kurtarılmaya muhtaç gösterip sömürgeci politikaları rasyonalize ettiğini düşünüyor. Cezayirli Kadınlar temalı Fransa’da bastırılan kartpostalları buna örnek verebiliriz. 130 yıl Fransa’nın kolonisi olarak kalmış Cezayir hala işgal altındayken -1900’lerde- çıkartılan bu kartpostallarda aslında stüdyoda bir dekor hazırlanıp gerçekçi bir imaj oluşturulup fotoğraflar çekilmişti.

Oryantalist resimler; egzotik, gizemli, tehlikeli, dişileştirilmiş, cinselleştirilmiştir. Ayrıca böyle ilgi çekici taraflarının yanında bu tablolarda gerçekliği bilinen ögeler de verilip inandırıcı bir zemin sağlanmaya çalışılmıştır. Oryantalizmin ortaya çıkışında emperyalizm ve tüketim toplumunun doğuşunun büyük katkısı olduğu düşünülür. Asya’dan gelen tekstil, porselen, halı gibi ürünler Japon, Çin ve Türk kültürlerine ilgiyi artırmıştı. Avrupa sanatında birçok yeni akımın ortaya çıkmasında bu işçiliklerin etkisi oldu.

Fransız oryantalist eserler, diğerlerinden daha fazla cinsel ögeler barındırıyordu. Harem, çok sık işlenen bir mekandı. Ressamların hayal gücünün eseri olan harem resimlerinde adeta “röntgenci” nitelikler vardı (voyeurism). İngiliz oryantalistlerinde ise harem giyinik insanlarla ve daha gösterişsiz olarak resmedildi.

John Frederick Lewis, detaylara gösterdiği özen ve gerçekçiliği ile tanınan bir İngiliz ressam. Birçok çağdaşından farklı olarak resmettiği yerleri görmüş, orada yaşamış bir sanatçı. 10 yıl kadar süre Kahire’de yaşamış olan Lewis, meşhur “The Reception” (1873) isimli tablosunda (yazımızın başındaki görsel) kendi evinin pencerelerinin işlemelerini resminde kullandı.

Diğer bazı önemli oryantalist ressamlar:  Jean-Leon Gerome, Eugene Delacroix, Jean-Auguste-Dominique Ingres, William Holman Hunt, Sir David Wilkie…

Henriette Browne ve Osman Hamdi Bey ise oryantalizme karşı bir reaksiyon olarak belki de tamamen bağımsız, farklı imajlar sundular. Osman Hamdi Bey’in “Okuyan Genç Emir” (Young Emir Studying, 1878) tablosu buna önemli bir örnek.

Young Emir Studying

Kaynaklar:

https://www.khanacademy.org/humanities/becoming-modern/intro-becoming-modern/a/orientalism

https://en.wikipedia.org/wiki/Orientalism

http://arabstereotypes.org/why-stereotypes/what-orientalism

https://collections.britishart.yale.edu/vufind/Record/1671514

https://www.mayfairgallery.com/blog/orientalist-paintings-19th-century-fantasies-east

İlk yorum yapan siz olun

    Bir Cevap Yazın