İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Tarantino Sineması

Quentin Tarantino, yazar, aktör, yönetmen ve yapımcı olarak ayrı ayrı değerlendirildiğinde dahi büyük başarılar kazanıp unutulmazlar arasına girmeyi başaran bir isim. En sevilen tarafı olan yönetmenlik kariyerinin ise kendi sözlerine göre sonlarına yaklaştı. 10 film yönetip emekli olacağını açıklayan Amerikalı yönetmenin dokuzuncu filmi olan çok sayıda yıldız ismin yer aldığı Once Upon a Time in Hollywood filmi vizyona girdi. Bu bahaneyle Tarantino sineması hakkında hatırlamamız gerekenleri bu yazıda özetledik.

Tarantino filmleri, doğrusal olmayan anlatımı, uzun diyalogları, sürekli tercih ettiği çekim teknikleri, popüler kültür referansları ve şiddet dolu sahneleri ile tanınıyor. Bağımsız filmi Rezervuar Köpekleri (1992) ile hızlı bir ün ve başarı kazandı, arkasından çektiği Ucuz Roman’la (1994) Altın Palmiye kazandı. İki adet En İyi Senaryo Oscar’ı kazansa da henüz yönetmenlik dalında Akademi Ödülü bulunmuyor.

Hikaye

Şiddet: Tarantino’nun en çok aldığı eleştirilerin başında şiddeti estetize etmesi geliyor. Bu konu hakkında 1993 yılındaki bir röportajda şu yanıtı verdi: “Bu sadece bir film. İnsanların filmi seyrettikten sonra ne yaptıklarından sorumlu değilim. Benim tek sorumluluğum var, o da karakterlerin olabildiğince gerçek olması.”

İntikam: Hemen her filmde işlenen bir konu. Kill Bill bütünüyle bir intikam hikayesi iken, intikam teması diğer filmlerde de az ya da çok işlendi. Soysuzlar Çetesi bir nevi intikam mangasıydı, Django’da ise hemen filmin başlarında köle sahiplerinden intikam alınıyordu.

Diyalog: Konuyla direkt ilgisi olmayan uzun diyaloglar ya da tiradlar… Bu filmlerde basit bir suçlu gibi görünen karakterler dahi sofistike tespitler yapabilir. Tarantino bu uzun diyalog sahnelerini bazen mizah ögesi olarak kullanırken bazen de konuşmaları gerilime dönüştürüyor. Soysuzlar Çetesi filminin başındaki diyalog, Hitchcock’un gerilim filmlerini anlatırken kullandığı “masanın altındaki dinamit” benzetmesini hatırlatıyor.

Metinler arasılık: Tarantino filmleri aynı evrende geçiyor. Bir karakter başka bir filmdeki olaydan ya da karakterden bahsedebiliyor. Ya da iki farklı filmdeki karakterler akraba olabiliyor. Aynı hayali markalar bu filmlerde görülebiliyor.

Çekim Teknikleri

Tarantino, dijitalleşmeden rahatsız olan yönetmenlerden biri. Bir röportajında, 35mm filmlerin yerini tamamıyla dijitalin alması durumunda karar verdiğinden çok daha erken emekli olabileceğini söylemişti.

O, etkilendiği filmleri, sahneleri kendi işlerine uyarlamayı seviyor (Çok eleştirildiği diğer bir konu). Kendi filmlerinde Westen filmlerini hatırlatan çok sayıda geniş planlar yer alıyor.

Zaman zaman yaklaşan aksiyona dikkat çekmek için, bazen de ilk defa gördüğümüz karakterin önemini vurgulamak için ani, hızlı zoomlar kullanıyor.  (“Crash zoom” 4.video)

Hemen her filmde kullandığı bir diğer yöntem de bakış açısı çekimi. Bir karakterin gözünden izlediğimiz bu sahneler Tarantino filmlerinde arabanın bagajında olan bir rehinenin gözünden, ya da başına silah dayanmıış bir karakterin gözünden yani çaresizlik ve güçsüzlük durumlarında karşımıza çıkıyor (bagaj çekimi)

Ayrıca Tarantino Filmlerinde;

  • Çoğunlukla küçük bir rolde karşımıza çıkıyor,
  • Hemen her filmde en az bir karakterin lakabı oluyor,
  • Popüler kültür göndermelerine yer veriyor,
  • Güç sembolü olarak yemek yeme sahneleri,
  • Filmlerinde gerçek markalar yerine hayali marka isimleri karşımıza çıkıyor,
  • Yaklaşık 70 yıllık geçmişi olan meşhur “Wilhelm çığlığını” çok sık kullanıyor. (3. video)

Son olarak Tarantino sinemasını hatırlamaya yarayacak videolara yer verdik. İlk iki video ikonik sahnelerle birlikte filmografisini sıralarken 3.videoda Wilhelm Çığlığı, 4. videoda ise Crash zoom tekniği gösterilliyor.

İyi Seyirler…

Tarantino Filmografisi 1
Tarantino Filmografisi 2
Wilhelm Çığlığı Nedir?
Tarantino Filmlerinde Crash Zoom

İlk yorum yapan siz olun

    Bir Cevap Yazın